Soa un pouco a despropósito, máis ben, éo, pero é un dato: en 2009 non lin ningún libro, para ser máis exactos, non rematei de ler ningún, creo que "Chesil Beach" o lin nese ano, e se así foi, si que o rematei, sería a excepción nun ano tan pobre...
Retrotraéndonos un pouco máis, e seguindo co tema do ningún, podo afirmar que en 2008 non din ningún bico, dos apaioxados, nada, cero absoluto.
Por tanto, e para solucionar tanto despropósito, agora en 2010 non se me poden escapar nin bicos nin boas lecturas.
O segundo tema vai ben encarrilado, xa que os duendes me enviaron unha xoíña:
http://lecomptoirdelabd.blog.lemonde.fr/2009/11/09/la-gifle-blast-de-manu-larcenet/
O primeiro non depende só de min, pero si en parte da miña actitude, así que "il faut changer".
Onde non hai nome para as estrelas nen memoria para as lembranzas. Un endroit où il n'y a pas de nom pour les étoiles, ni mémoire pour les souvenirs...
viernes, 15 de enero de 2010
sábado, 2 de enero de 2010
Fin de ano 2009, repaso....
Renovei a miña coraza de inseguridades.
Merquei un amante para os meus soños.
Rin, aínda que pouco, creo.
Chorei, moito, a mares, a torrentes, a diluvios.
Encollín, medrei, ensancheime a alma.
Saquei afóra o corazón para ventilalo...
volvino meter para esperar,
que pasa,
por se grita ou fica calado...
Adiqueime a facer bauliños
nos que esconder a tristeza,
disfrazala de regalo envolto en celofán,
que ao abrilo se vai e desaparece,
convértese en sorriso nervioso
e en ausencia calada...
Merquei un amante para os meus soños.
Rin, aínda que pouco, creo.
Chorei, moito, a mares, a torrentes, a diluvios.
Encollín, medrei, ensancheime a alma.
Saquei afóra o corazón para ventilalo...
volvino meter para esperar,
que pasa,
por se grita ou fica calado...
Adiqueime a facer bauliños
nos que esconder a tristeza,
disfrazala de regalo envolto en celofán,
que ao abrilo se vai e desaparece,
convértese en sorriso nervioso
e en ausencia calada...
Suscribirse a:
Entradas (Atom)