Botar de menos
Regretter
Añorar
Morriña
Que estraña, estraña, estraña sensación. Botar de menos pisar a herba, o cheiro da terra, o aire e o ceo sempre tan..... grande. A noite estrelada que aquí non vexo.
O sabor do churrasco.
Os ladridos e saltos da Lúa.
Os queixumes da avoa.
Botar de menos é ter ganas de chorar.
Que rabia!!
Ás veces boto de menos, ás veces boto de máis...
On va essayer quelque chose
Onde non hai nome para as estrelas nen memoria para as lembranzas. Un endroit où il n'y a pas de nom pour les étoiles, ni mémoire pour les souvenirs...
martes 24 de mayo de 2011
miércoles 11 de mayo de 2011
Dejad que el pasado se aleje de mí.
Xa está, avanzando con pequenas claves.
Porque sempre fun da facción "martirizadora" ("y qué mal lo he pasado" y "cuánto he sufrido" y "pobre de mí", e blablá blablá blablá). Como me aburre!!
Eu, persoalmente, estou cansa de chorimicadas e mexericadas, comezando polas miñas.
Que divertido é cando me esquezo un pouco de quen fun e vou construíndo quen son, que divertido, como me gusta e.... até me caio ben. Si, gústame ir sendo quen son!!!
Porque sempre fun da facción "martirizadora" ("y qué mal lo he pasado" y "cuánto he sufrido" y "pobre de mí", e blablá blablá blablá). Como me aburre!!
Eu, persoalmente, estou cansa de chorimicadas e mexericadas, comezando polas miñas.
Que divertido é cando me esquezo un pouco de quen fun e vou construíndo quen son, que divertido, como me gusta e.... até me caio ben. Si, gústame ir sendo quen son!!!
martes 22 de marzo de 2011
Por sus actos los conoceréis!!
Intento non pensar, non pensar e non pensar, pero é inevitable, canto máis o penso, máis penso!!!
sábado 5 de marzo de 2011
lunes 14 de febrero de 2011
Capacidades que no valen de nada
Decateime de que tramei un plan, complexo, moi complexo
Unha trama escura consistente en sabotearme continuamente.
Si, eu sabotéome, son a miña peor inimiga.
Todos sabemos que, no fondo, sempre somos os máis duros con nós mesmos. Eu sono no fondo, e no principio, e non o son máis porque non hai mundo que o abarque.
E así pasan os días, sen saber o que querer...
Unha trama escura consistente en sabotearme continuamente.
Si, eu sabotéome, son a miña peor inimiga.
Todos sabemos que, no fondo, sempre somos os máis duros con nós mesmos. Eu sono no fondo, e no principio, e non o son máis porque non hai mundo que o abarque.
E así pasan os días, sen saber o que querer...
viernes 5 de noviembre de 2010
Más que a un tonto un lapiz......
..... vaya por delante que nunca he entendido bien esa expresión, no relaciono a los tontos y a los lapices como para crear un frase conjunta.
Pero entre las cosas que me gustan están el volver a casa con una sonrisita.
Aunque no se pase de esa sonrisita. Es mía y me gusta.
Ya tendré días de cara de culo, hoy, toca sonrisita, me la merezco!!
Pero entre las cosas que me gustan están el volver a casa con una sonrisita.
Aunque no se pase de esa sonrisita. Es mía y me gusta.
Ya tendré días de cara de culo, hoy, toca sonrisita, me la merezco!!
lunes 25 de octubre de 2010
Suscribirse a:
Entradas (Atom)