É aquel onde ir chorar, contra unha esquiniña.
Cantas veces o can que un día foi abandonado rompe co medo
poque este nunca desaparece....
cantas
só quen o sufriu sabe o que é. Só.
Brindo por que haxa poucos recunchos... pero o meu que se manteña,
sempre é bo ter un lugar coñecido ao que volver.
No hay comentarios:
Publicar un comentario