Xa está, avanzando con pequenas claves.
Porque sempre fun da facción "martirizadora" ("y qué mal lo he pasado" y "cuánto he sufrido" y "pobre de mí", e blablá blablá blablá). Como me aburre!!
Eu, persoalmente, estou cansa de chorimicadas e mexericadas, comezando polas miñas.
Que divertido é cando me esquezo un pouco de quen fun e vou construíndo quen son, que divertido, como me gusta e.... até me caio ben. Si, gústame ir sendo quen son!!!
Que ben che está sentando esta primavera, da gusto verte. Agora eres máis luminosa, pero antes xa caias ben de todolos xeitos.
ResponderEliminar¡Adelante Bonaparte!
Dicía eu máis ou menos, antes de que blogger decidise comerse cousas, que esta primavera che está a sentar moi ben e que da gusto verte. Quizá agora eres máis luminosa, pero antes xa caias ben, non todo o bo apareceu agora de golpe.
ResponderEliminar¡¡¡Adelante Bonaparte!!!
Pois saiu dúas veces repetido o teu comentario....
ResponderEliminarNin luminosa nin nada, nin caio ben. Son a mesma de sempre.
ás veces é difícil darse conta do que dis.
ResponderEliminarpero importante se queremos camiñar hacia un horizonte.
Anónimo, gracias por perder o tempo comentando, pero, unha cousiña, teño unha aversión natural cara os anónimos, nada persoal, pero gústanme os nomes e as caras... :)
EliminarÓ importante é saber ónde está ó horizonte.
ResponderEliminar