Creo que non é algo tan común e cotián na maioría dos seres,
creo.
Pero en min si, pasei tantos anos incapacitada para soltar un "quérote" que, a pouco que dixen o primeiro comezaron a saír todos en ringleira e a borbotóns, ordeados e atropelados, coma esta cabeciña.
Pero sempre medidos, non gratuítos.
Quizáis a maior fortuna é ter a quen dicirllos, porque significa que, algunha vez, algún cae despistado cara min.
Pois si, a ti, que sei que me estás lendo, que o saibas, que te quero, os que o sabedes, sabédelo, e iso a min faime feliz!!
E por iso vai esta canción...
;)Aqui vamos llegando los que nos damos por aludidos!!
ResponderEliminarGREAT,DARLING!!